تبلیغات
تار نمای رسمی ***حسن یعقوبـــی الموتـــی *** وکیل پایه یک دادگستری - چک یا سفته؟

چک یا سفته؟

تاریخ:13 بهمن 93-14:44

در ادامه مطلب

یکی مسئولیت تضامنی امضاکنندگان و دیگری امکان تامین خواسته بدون پرداخت خسارت احتمالی. اما برای این که بتوان از مزایای فوق استفاده کرد رعایت مواردی لازم است. در مورد سفته؛ در ابتدا دارنده آن باید در تاریخ سررسید، وجه آن را مطالبه کند. اگر پرداخت نشد باید ظرف 10 روز از تاریخ سررسید عمل واخواست را انجام دهد. واخواست نامه برگه‌ای چاپی است که معمولاً در بانک‌ها موجود است. این برگه باید تکمیل شود و به نشانی صادرکننده ابلاغ شود. وظیفه دیگر دارنده سند تجاری این است که ظرف یک سال از تاریخ واخواست، دادخواست مطالبه وجه دهد. اگر اعمال فوق انجام نشود؛ امکان استفاده از دو موردی که در صدر یادداشت اشاره شد وجود نخواهد داشت. در مورد چک، به موجب رای وحدت رویه دیوان عالی کشور که در حکم قانون است؛ گواهی عدم پرداخت بانک، جایگزین واخواست است. این، کار را قدری راحت می کند. زیرا به محض این که فرد به بانک مراجعه می کند و می بیند وجهی موجود نیست؛ همانجا می‌تواند گواهی عدم پرداخت بگیرد و دیگر نیاز به واخواست و ابلاغ واخواست نامه نخواهد بود. اخذ گواهی نامه عدم پرداخت ظرف 15 روز از تاریخ صدور وجه لازم است. اما اگر چک از نقطه‌ای به نقطه دیگر ایران صادر شده باشد؛ این موعد، 45 روز خواهد بود. سپس باید ظرف یک سال از تاریخ اخذ گواهی عدم پرداخت؛ دادخواست داده شود. اگر دارنده چک اینها را رعایت نکند؛ دیگر نمی‌تواند علیه کسانی که پشت چک را امضا کرده‌اند طرح دعوا کند. می‌بینیم که معافیت از واخواست در چک؛ یک مزیت مهم نسبت به سفته است. البته بدون واخواست کردن هم می شود وجه اسناد تجاری را مطالبه کرد؛ اما در این حالت فرقی بین یک کاغذ معمولی که فردی روی آن اقرار به بدهی خود کرده است با سند تجاری واخواست نشده نخواهد بود. اما مزیت دیگر چک نسبت به سفته در قانون صدور چک خودنمایی می‌کند. مطابق این قانون صدور چک بلامحل، جرم است و مجازات دارد؛ در حالی که سفته این گونه نیست. اما صدور هر چکی نیز جنبه کیفری ندارد و جرم نیست.  روی چک تاریخی موجود است که تاریخ سررسید آن است. اما غالباً تاریخ واقعی صدور چک با این تاریخ یکی نیست؛ معمول است که افراد چک را برای مدتی بعد صادر می کنند و تاریخ فردا، 10 روز، یک یا چند ماه آینده را روی آن درج می کنند. اگر ثابت شود که چنین بوده است؛ چنین چکی جنبه کیفری نخواهد داشت. به عبارتی تنها در صورتی که تاریخ صدور و تاریخ سررسید چک یکی باشد (چک، چک روز باشد)؛ چنین چکی قابل تعقیب کیفری است. نکته مهم این است که چک، چک روز فرض می‌شود؛ اثبات خلاف این امر به عهده صادرکننده چک است؛ نه شاکی. چک سفید امضا، چکی که وصول آن منوط به تحقق شرطی است، چک‌های تضمین معامله و تعهد؛ قابل تعقیب کیفری نیستند. موردی که لازم است دارنده چک رعایت کند این است که تا شش ماه به بانک مراجعه کند و گواهی عدم پرداخت بگیرد؛ و شش ماه از تاریخ صدور گواهی عدم پرداخت شکایت کیفری کند. در غیر این صورت چک، جنبه کیفری نخواهد نداشت. هر گاه پس از صدور حکم کیفری، محکوم، وجه چک و سایر خسارات را بدهد؛ یا به طریقی رضایت شاکی را بگیرد؛ اجرای مجازات متوقف می شود. معمولاً وقتی که افراد به مجازات حبس برای صدور چک بلامحل محکوم می شوند؛ سریعاً می کوشند تا مبلغ چک را پرداخت کنند تا از زندان رهایی یابند. این در حالی است که قانون برای صادرکننده سفته، مجازاتی در نظر نگرفته است. با توجه به آنچه بیان شد مشخص می شود که در رویه کنونی چک کارآمدتر است یا سفته.انتخاب با شماست!





داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.